..... ลานคำ ขนำกวี ดนตรีเพื่อชีวิต .... !

แดดร้อนร้อน

แม่หอบผ้าหอบผ่อนจรไปไหน

เสื้อเก่าเก่าเท้าเปลือยย่ำเรื่อยไป

บนถนนร้อนดั่งไฟที่แผดเผา

ผมเผ้าแม่เป็นกระเซิง

แม่ย่ำเตลิดเปิดเปิงตั้งแต่เช้า

จนแดดสายย้ายเข้าเที่ยงไม่เลี่ยงเงา

แลชายคาพอบรรเทาคนไล่หนี

มื้ออิ่มอยู่ไหนเล่าแม่

ความท้อแท้ก็ไม่เห็นว่าเป็นที่

ยังแต่ความเฉยเมยไร้ท่าที

จรลีบนทางอย่างเลื่อนลอย

แม่ยิ้มกับตะวัน

บ่นรำพันกับเงาอันเหงาหงอย

แม่ไปหาใครเล่าที่เฝ้าคอย

สายลมลอยเอื่อยช้าน้ำตาไหล

แดดอ่อนอ่อน

แม่ยังจรเอกานิราศัย

ฟ้าเก็บแสงเลือนจางบนทางไกล

สู่หนใดเล่าแม่แลปลายทาง

-------------------

ลานเทวา